Platformu geleneksel yapılardan ayıran en büyük avantaj, homojen bir ideolojik yapıya sahip olmaması. Muhafazakar, sosyal demokrat, liberal ve seküler çizgideki birçok farklı Kürt profilinin, aydınının ve siyasi aktivistinin aynı masa etrafında toplanması Kürt sosyolojisinde bir ciddiyet yaratıyor.
Kürt siyasal sahası, son yılların en hareketli ve dönüşüme açık dönemlerinden birini yaşıyor. Yıllardır DEM Parti tarafından domine edilen bu alanda, son süreçte ciddi bir "temsil ve kimlik krizi" baş gösterdi. Tabanın taleplerinden uzaklaşan muğlak ideolojik söylemler,ve sivil siyaset alanındaki daralma, Kürt entelektüelleri, STK’ları ve kanaat önderlerini yeni bir arayışa itti.
İşte bu arayışın somutlaşmış en güçlü hali olarak öne çıkan Kürt Milli Platformu, şubat ayında attığı tohumların ardından Mart ayında Diyarbakır’da gerçekleştirdiği tarihi konferansla kuruluşunu ilan etti. 225 delegenin katılımıyla kurulan ve 51 kişilik bir Meclis oluşturan platform, Kürt sosyolojisinde uzun süredir eksikliği hissedilen "milli, sivil ve şeffaf" siyaset alanını yeniden inşa etme iddiasında.
DEM Parti’nin Yarattığı Boşluk ve Temsil Krizi
Geleneksel Kürt siyaseti, son dönemde gerek tabanda gerekse aydınlar nezdinde "Demokratik Ulus/Cumhuriyet" gibi kavramlarla asıl talepleri erteleme eleştirileriyle karşı karşıya. Kürt Milli Platformu, tam da bu noktada DEM Parti’nin yarattığı boşluğa odaklanıyor.
Platformun yayınladığı deklarasyon ve tutum belgelerinde, Kürtlerin bir "millet" olmaktan kaynaklanan coğrafi, idari ve hukuki statü haklarının tartışılamaz olduğu vurgulanırken; siyasetin dar bir ideolojik vesayetten kurtarılması gerektiği savunuluyor. Bu duruş, DEM çizgisinin rasyonel zeminden uzaklaştığını düşünen genç kuşaklar ve geleneksel Kürt muhafazakâr/liberal kesimleri için yeni bir çekim merkezi oluşturuyor.
Platform kurucularına göre, siyasal alanın tek bir çizgiye hapsedilmesi; diplomatik, kültürel ve entelektüel bir "çölleşmeyi" beraberinde getirdi. En önemlisi de, bu çizginin dışına çıkan ya da farklı düşünen aktörlerin "öteki" ilan edilerek dışlama politikalarıyla susturulması, Kürt ulusal hareketinin kendi iç dinamizmini yok etti. Platform, tam da bu anti-demokratik tıkanıklığın yarattığı sosyolojik ve siyasal boşluğu hedef alıyor.
Konferans Yoğunluğu ve "Ortak Akıl" Arayışı
Platformun en dikkat çeken yönü, yukarıdan aşağıya dikte edilen bir yapı olmak yerine, geniş tabanlı çalıştaylar ve konferanslar zinciriyle ilerlemesi. Diyarbakır’daki kuruluş konferansının ardından, farklı kentlerde gerçekleştirilen yoğun toplantı trafiği, Kürt toplumsal hareketlerine dinamizm kazandırmaya amaçlamaktadır. Bu konferanslar, uzun süredir köşesine çekilmiş olan Kürt meselesine ilgili olan bireyleride de yeniden sahaya indireceğini düşündürmektedir.
Platform, iddiasını teoriden pratiğe dökmek amacıyla son dönemde farklı tematik başlıklarla yoğun bir konferans trafiği yürütüyor. Adana’da Kürt Stratejik Araştırma Merkezi ile ortaklaşa düzenlenen "Milletleşme Konferansı" ile Batı illerindeki dinamikler hareketlendirilirken, İstanbul’da gerçekleştirilmesi planlanan "Tasavvuf ve Kürt Ulusal Mücadelesi" başlıklı konferansla da Kürt toplumunun inançsal ve tarihsel kodları üzerinden metropollerde bir zemin kurulması amaçlanıyor.
STK’lar, Kanaat Önderleri ve Toplumsal Ziyaretler
Kürt Milli Platformu’nun sahada yarattığı heyecanın arkasında, STK'lar, hak örgütleri, inanç grupları ve kanaat önderleriyle kurulan doğrudan temaslar yatıyor. Platformun de vurguladığı üzere, amaç "Kürtler arası birliği ve ortak aklı" sağlamak. Bu kapsamda yürütülen ziyaretler, bölgedeki sivil toplum bileşenlerinde ciddi bir karşılık buluyor. Diğer taraftan Diyarbakır’daki 14 Mart Kürdistan Ulusal Birlik Konferansı bileşenleri (PWK, PSK, PÊLKURD vb.) ile de köprüler kuran platform, bölgedeki sivil toplum örgütleri ve kanaat önderleriyle sürekli bir istişare halinde.
Platformu geleneksel yapılardan ayıran en büyük avantaj, homojen bir ideolojik yapıya sahip olmaması. Muhafazakar, sosyal demokrat, liberal ve seküler çizgideki birçok farklı Kürt profilinin, aydınının ve siyasi aktivistinin aynı masa etrafında toplanması Kürt sosyolojisinde bir ciddiyet yaratıyor.
Platformun Manifesto Niteliğindeki 13 Maddelik Yol Haritası Ne Diyor?
Platformun kamuoyuna sunduğu 13 maddelik deklarasyon, Kürt siyasetinde uzun süredir eksikliği hissedilen yapısal ve zihniyetsel dönüşümün anayasal çerçevesini çiziyor. Manifesto niteliğindeki bu yol haritasının ilk ve en kritik ayağını, Kürtlerin bir millet olmaktan doğan coğrafi, idari ve hukuki haklarının yanı sıra Kürtçenin resmi ve eğitim dili olması talebi oluşturuyor. Ancak bu talepler dile getirilirken, geleneksel yapıların aksine, şiddet ve illegal yöntemler kesin bir dille reddediliyor. Platform; hak arama mücadelesinin tek meşru zemini olarak sivil, şeffaf, legal ve demokratik yolları kabul ederek, hem yerel tabana hem de uluslararası kamuoyuna güven veren rasyonel bir duruş sergiliyor.
Yol haritasının ikinci ana omurgası ise siyasal alanda tam bağımsızlığı ve iç barışı kurumsallaştırmayı amaçlıyor. Bildiride, Kürt siyaseti üzerindeki her türlü iç ve dış vesayete, illegal odakların veya dar vizyonlu söylemlerin tahakküm girişimlerine karşı net bir barikat kuruluyor. Platform, siyasetin bir kişi, lider ya da grup karşıtlığı üzerinden kısırlaştırılmasına karşı çıkarak, üretilecek politikaların sadece ve sadece Kürt halkının milli menfaatleri temelinde şekilleneceğini taahhüt ediyor. Bu yaklaşım, siyaseti kişisel veya ideolojik kavgalardan arındırarak rasyonel ve ilkeli bir zemine oturtmayı hedefliyor.
Deklarasyon, Kürt toplumunun tarihsel hafızasını ve toplumsal barışını koruma vizyonunu ortaya koyuyor. Kürt halkının geçmişte yaşadığı milli acıların ve trajedilerin, başka yapılar tarafından dar grup çıkarları veya ideolojik ajandalar uğruna istismar edilmesine son verilmesi gerektiği açıkça vurgulanıyor. Ötekileştirmeyen, yapıcı, birleştirici ve çözüm odaklı yeni bir siyasi dil modelini benimseyen bu 13 madde; toplumsal kutuplaşmayı bitirmeyi ve farklı düşünen tüm Kürt profillerini ortak bir gelecekte buluşturmayı vadeden uzun soluklu bir demokratik dönüşüm belgesi özelliği taşıyor.
DEM Parti’nin kitlesel gücüne karşılık; entelektüel, milli ve sivil bir alternatif olarak doğan bu hareket, önümüzdeki bir yıl boyunca örgütlenme çalışmalarını derinleştirmeyi hedefliyor. Kürt sosyolojisindeki bu uyanışın ve arayışın, yakın gelecekte geleneksel yapıların yarattığı boşluğu organik bir biçimde doldurabileceği öngörülüyor.