The Diplomat analizine göre Kim Jong-un; nükleer statüsünü kabul ettirmek, yaptırımları hafifletmek, Rusya ve Çin'e bağımlılığı azaltmak ve ABD-Güney Kore ittifakını zayıflatmak amacıyla Donald Trump ile yeniden görüşmek istiyor.
The Diplomat dergisinde yayımlanan analiz; Kuzey Kore lideri Kim Jong-un’un Donald Trump ile yeniden masaya oturmak istemesinin nedenlerini ve bölgede değişen dengeleri ele alıyor.
Analizde, Kim Jong-un’un 2018 Singapur ve 2019 Hanoi zirvelerine kıyasla bugün askeri kapasite, stratejik ittifaklar ve bölgesel manevra alanı açısından çok daha güçlü bir konumda bulunduğu vurgulanıyor. 2019’da Hanoi’deki görüşmelerin sonuçsuz kalmasına rağmen, değişen küresel konjonktürün Kim’e Trump ile doğrudan temas kurması için yeni fırsatlar ve güçlü kozlar sunduğu belirtiliyor.
İşte analizde öne çıkarılan ve Pyongyang yönetimini Trump ile görüşmesinin 6 temel gerekçesi:
1. Nükleer Silah Statüsünün Fiilen Tanınması ve Silah Kontrolü Pazarlığı
Geçmiş görüşmelerde ABD tarafının ana hedefi Kuzey Kore’nin "tam, doğrulanabilir ve geri döndürülemez bir şekilde nükleerden arındırılması" (CVID) üzerine kuruluydu. Ancak geçen yıllar içerisinde Kuzey Kore; kıtalararası balistik füze (ICBM), hipersonik silah ve taktik nükleer başlık teknolojilerinde ciddi ilerleme kaydetti.
Kim Jong-un artık nükleer silahsızlanmayı kabul edecek kırılgan bir aktör olarak değil; cephaneliğini fiilen kabul ettirmiş bir "nükleer güç" statüsüyle masaya oturuyor. Bu doğrultuda amaç, nükleerden tamamen vazgeçmek yerine cephaneliğin dondurulması veya sınırlandırılması karşılığında tavizler koparacağı bir silah kontrolü müzakeresi yürütmektir.
2. Ağır Yaptırımların Hafifletilmesi ve Ekonomik Rahatlama İhtiyacı
Kuzey Kore rejimi, uzun yıllardır süren Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararları ve ABD yaptırımları nedeniyle uluslararası finans, enerji ve ticaret alanlarında ağır kısıtlamalarla karşı karşıya bulunuyor. Her ne kadar alternatif ticaret yolları aransa da ekonominin üzerindeki yapısal baskı devam ediyor.
Kim, geleneksel diplomasi bürokrasisini devre dışı bırakmayı seven ve liderler arası "büyük pazarlıklara" açık olan Donald Trump ile doğrudan görüşerek yaptırımların en azından kısmi olarak kaldırılmasını ya da hafifletilmesini hedefliyor. Enerji sevkiyatı ve temel hammadde ithalatındaki yaptırım muafiyetleri, Pyongyang için hayati bir ekonomik kazanım niteliği taşıyor.
3. Rusya ve Çin Arasındaki Jeopolitik Dengede Manevra Alanı Açmak
Kuzey Kore’nin özellikle Ukrayna savaşı sonrası Rusya ile derinleştirdiği askeri iş birliği ve Pekin ile süregelen bağımlılık ilişkisi, Pyongyang’a önemli bir jeopolitik kalkan kazandırdı. Ancak Kim Jong-un, dış politikasında tek bir bloğa veya tamamen Çin-Rusya eksenine bağımlı kalmanın getireceği risklerin de farkında.
Washington ile doğrudan diplomatik temas kanalı açmak, Kim’e Moskova ve Pekin karşısında bağımsız hareket kabiliyeti kazandırıyor. Bu çok yönlü denge politikası, Kuzey Kore’nin büyük güçler rekabetinde stratejik özerkliğini korumasını ve kendi jeopolitik değerini artırmasını sağlıyor.
4. ABD-Güney Kore İttifakını Zayıflatma ve Ortak Tatbikatları Durdurma Fırsatı
Donald Trump’ın müttefiklere yönelik maliyet odaklı yaklaşımı, yurt dışındaki askeri harcamaları sorgulaması ve Güney Kore ile yapılan ortak askeri tatbikatları "pahalı ve kışkırtıcı savaş oyunları" olarak nitelendirmesi, Pyongyang için en önemli stratejik fırsatlardan biridir.
Kim Jong-un, Trump ile varılabilecek doğrudan bir mutabakat sayesinde Kore Yarımadası etrafındaki ABD stratejik varlıklarının konuşlandırılmasını sınırlandırmayı ve Seul ile ortak yürütülen geniş çaplı askeri tatbikatların iptal edilmesini veya askıya alınmasını sağlamayı amaçlıyor. Bu durum, Washington ile Seul arasındaki askeri ittifak bağlarını zayıflatma potansiyeli taşıyor.
5. Güney Kore’yi Devre Dışı Bırakarak Yarımada İnisiyatifini Ele Geçirmek
Pyongyang yönetimi, Kore Yarımadası’na ilişkin güvenlik ve diplomasi süreçlerinde Güney Kore hükümetini aracı konumdan çıkarıp doğrudan Beyaz Saray ile muhatap olmayı tercih ediyor.
Doğrudan Washington ile yürütülecek bir zirve diplomasisi, Seul yönetimini bölgesel karar alma mekanizmalarında etkisizleştiriyor. Güney Kore’nin devre dışı bırakılması, Kim’in yarımadadaki güvenlik gündemini tek başına şekillendirmesine ve barış/güvenlik mimarisinin şartlarını kendi lehine dikte etmesine zemin hazırlıyor.
6. Uluslararası Meşruiyeti Pekiştirme ve İç Kamuoyuna Yönelik Güç Gösterisi
Dünyanın en güçlü süper gücünün lideriyle eşit protokol şartlarında aynı masaya oturmak, el sıkışmak ve ortak basın toplantısı düzenlemek, Kim Jong-un’a benzersiz bir uluslararası meşruiyet sağlıyor.
Bu durum, Kuzey Kore iç kamuoyu ve devlet propagandası açısından da rejimin vazgeçilmez bir başarı anlatısına dönüşüyor. Kim yönetimi, bu temasları "Kuzey Kore’nin nükleer caydırıcılığı sayesinde ABD’yi dize getirdiği ve eşit bir küresel güç olarak tanındığı" şeklinde sunarak liderin iç siyasetteki otoritesini ve hanedan meşruiyetini konsolide ediyor.