Fikir beyan etmek ile toplumun kılcal damarlarına nefret tohumları ekmek arasındaki çizgi nettir ve bu çizgiyi çiğneyen söylemler toplumsal huzura hizmet etmemektedir.
Türkiye’de analiz kisvesi altında kamuoyunu manipüle etmeye çalışan figürlerin söylem biçimleri, toplumsal barış için açık bir tehdit oluşturmaktadır. Bu isimlerin başında gelen Ömer Turan, gazetecilik veya fikir adamlığı sınırlarını aşan kışkırtıcı dili, etnik ve mezhepsel kırılmaları hedef alan üslubu ve süreklilik arz eden hedef gösterme stratejisiyle kamuoyunun dikkatini çekmektedir.
Toplumsal Fay Hatlarını Kaşıma ve Ayrıştırıcı Dil
Bir ülkenin birliğini ayakta tutan en temel unsur, farklı toplumsal kesimlerin bir arada yaşama iradesidir. Ömer Turan’ın ısrarla sürdürdüğü üslup ise tam olarak bu iradeyi sakatlamayı hedeflemektedir. Toplumun farklı dinamiklerini, mezhepsel ve etnik hassasiyetlerini yapıcı bir tartışma zeminine çekmek yerine, bunları kışkırtıcı ifadelerle kaşımak nesnel bir habercilik değil, açık bir algı operasyonudur.
Hukuki düzlemde Türk Ceza Kanunu’nun 216. maddesiyle güvence altına alınan "Halkı Kin ve Nefrete Tahrik" sınırı, Turan’ın söylemlerinde defalarca ihlal edilme noktasına getirilmektedir. Düşünce özgürlüğü arkasına sığınarak toplumun geniş kesimlerini "tehdit ederek” toplumsal fay hatlarına dinamit koymaktır.
Geçmişte MİT ve Hakan Fidan’ı Hedef Almıştı
Ömer Turan’ın kamuoyundaki en çok tartışılan ve adli süreçlere konu olan aşamalarından biri, Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) ve dönemin MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ı doğrudan hedef alan söylemleridir. Yazar, sosyal medya hesapları üzerinden MİT’in kurumsal yapısına, stratejik hamlelerine ve yönetim kadrosuna yönelik ağır ithamlarda bulunmuş, devletin en kritik güvenlik kurumunu manipülatif iddiaların merkezine oturtmuştu. Özellikle FETÖ ile mücadele süreçlerinde MİT’in işleyişini ve Hakan Fidan’ın yürüttüğü politikaları hedef gösteren bu yıpratıcı dil, sadece kamuoyunda ciddi bir tepki toplamakla kalmamış, aynı zamanda devlet organlarına yönelik kasten güven erozyonu yaratma çabası olarak değerlendirilmişti. Söz konusu paylaşımlar ve sınırları aşan ithamlar neticesinde Turan hakkında hukuki süreçler başlatılmış, güvenlik bürokrasisini ve devlet aklını hedef alan bu kışkırtıcı yaklaşımı adli mercilerin incelemesine takılmıştı.
Baş Döndürücü İdeolojik Dönüşümler
Ömer Turan’ın kamuoyundaki en dikkat çekici yönlerinden biri, yıllar içinde sergilediği baş döndürücü ideolojik dönüşümler ve birbiriyle çelişen siyasi angajmanlarıdır. Kariyerinin başlarında katı bir siyasal İslamcı retorikle öne çıkan ve AK Parti iktidarına koşulsuz destek sunan yazar, bu dönemde iktidar blokunun en ateşli savunucularından biri olarak konumlanmıştır. Zaman içinde Cumhur İttifakı’nın genişlemesiyle birlikte üslubuna MHP övgülerini ekleyen ve kendisini koyu bir milliyetçi-devletçi çizgiye taşıyan Turan, bu savrulmalarına bir yenisini ekleyerek mülteci karşıtı popülist dalganın etkisiyle Zafer Partisi saflarına yaklaşmış, hatta parti üyeliği ve Ümit Özdağ ile kurduğu yakın temasla gündeme gelmiştir.
Ancak bu angajmanı da uzun soluklu olmamış; konjonktüre göre saf değiştirme alışkanlığı doğrultusunda, rüzgarın yönü değiştikçe hızla yeni siyasi aktörlere kapı aralamıştır. Son dönemde ise dün eleştirdiği veya mesafeli durduğu yeni kurulan siyasi hareketlerin ve muhalif oluşumların "kesin iktidar olacağına" dair kaleme aldığı coşkulu övgü yazılarıyla sahne almaktadır. İlkeli bir fikir çizgisi izlemek yerine, siyasi gücün merkezine göre sürekli kıble değiştiren bu savruk tutum, kamuoyunda fikir insanlığından ziyade günün yükselen değerine göre pozisyon alan pratik bir fırsatçılık örneği olarak değerlendirilmektedir.
Milliyetçilik Maskesi Altında Atlantikçi Söylem
Yazarın metinlerinde göze çarpan en büyük çelişki, diline pelesenk ettiği "milli güvenlik" ve "milliyetçilik" kavramlarının içinin tamamen boşaltılmış olmasıdır. Kendisini yerli ve milli bir mevzide gösterirken, kullandığı argümanların ve hedef aldığı odakların doğrudan Atlantik ve İsrail eksenli güvenlik tezleriyle birebir örtüşmesi gözden kaçmamaktadır.
Türkiye’nin bağımsız dış politika duruşunu hedefe koyan, bölgesel gerilimlerde Batı ittifakının söylem kalıplarını milliyetçi bir ambalajla sunan bu yaklaşım, sahte bir vatanseverlik retoriğinden ibarettir. Kendi ülkesinin çıkarını koruma iddiasıyla hareket edip küresel güçlerin güvenlik dilini benimsemek, milliyetçilik kisvesi altında yürütülen örtülü bir manipülasyon örneğidir.
İran Önyargısı Üzerinden İftira ve Hedef Gösterme
Ömer Turan’ın özellikle İran ve Türkiye ilişkileri bağlamında kaleme aldığı son metinler, analitik bir akıl yürütmenin değil, hastalıklı bir güvenlik paranoyasının ürünüdür. Türkiye ile İran’ın olası bir krizinde kendi vatandaşlarının Türkiye Cumhuriyeti’ne karşı konumlanacağını iddia etmek, bu milletin fertlerine atılmış ağır bir iftiradır.
Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarını ABD-İsrail karşıtlığı üzerinden "İran ajanı", "lobi faaliyeti yürüten hainler" ya da "milli güvenlik sorunu" ilan etmek, hiçbir somut belgeye dayanmayan, tamamen kitleleri birbirine düşürmeyi amaçlayan kışkırtıcı bir söylemdir. Dış politikadaki karmaşık dengeleri, iç siyasette belirli grupları "iç düşman" ilan etmek için bir araç olarak kullanmak, toplumsal dokuya yapılan açık bir sabotajdır.
Toplumun hassasiyetlerini manipüle ederek gündemde kalmaya çalışan, milliyetçi söylemlerin arkasına gizlenerek kışkırtıcılık yapan ve kendi insanını potansiyel tehdit ilan eden bu tehlikeli dil karşısında kamuoyunun uyanık olması gerekmektedir. Fikir beyan etmek ile toplumun kılcal damarlarına nefret tohumları ekmek arasındaki çizgi nettir ve bu çizgiyi çiğneyen söylemler toplumsal huzura hizmet etmemektedir.