
Marine Le Pen'in siyasi normalleşme stratejisinde İsrail'e verilen desteğin giderek daha önemli bir yer tutması, Fransa'daki seçim mücadelesinin dış politika boyutunu da öne çıkarıyor.
Middle East Eye'da yayımlanan ve Alain Gabon tarafından kaleme alınan analizde, Le Pen'in İsrail ile yakınlaşmasının basit bir dış politika tercihi olmadığı, Ulusal Birlik'in geçmişteki aşırı sağcı ve antisemitik kimliğinden uzaklaşarak iktidara ulaşma çabasının önemli bir parçası olduğu değerlendiriliyor.
Gabon'a göre Le Pen, ekonomik sıkıntılar, göç karşıtlığı, yabancı düşmanlığı ve toplumsal hoşnutsuzluk üzerinden Fransa'da geniş bir seçmen kitlesine ulaşmayı başardı. Bir dönem marjinal kabul edilen Ulusal Birlik, bugün ülkenin en güçlü siyasi hareketlerinden biri konumuna geldi. Ancak partinin önündeki önemli engellerden biri, geçmişten gelen antisemitizm suçlamaları ve bu suçlamaların Fransız kamuoyundaki etkisi.
Bardella hakkındaki antisemitizm iddiaları siyasi risk oluşturuyor
Analizin merkezindeki isimlerden biri, Marine Le Pen'in siyasi halefi olarak görülen ve Ulusal Birlik'in liderliğini üstlenen Jordan Bardella. Bardella, gençlik yıllarında sosyal medyada paylaşıldığı öne sürülen antisemitik mesajları yazdığı iddiasını reddediyor. Ancak Fransız araştırmacı gazetecilik kuruluşu Mediapart, 2013 yılına ait mesajların Bardella tarafından yazıldığını doğruladığını ve Meta'dan adli olarak onaylanmış orijinal kayıtların bir kopyasını elde ettiğini bildirdi.
Alain Gabon'a göre bu iddialar, Ulusal Birlik'in yıllardır yürüttüğü siyasi meşruiyet kazanma çabasını yeniden tartışmaya açabilecek nitelikte. Partinin geçmişinde Jean-Marie Le Pen döneminden miras kalan antisemitik söylemler bulunuyor. Marine Le Pen, babasının siyasi mirasından uzaklaşarak partiyi daha kabul edilebilir bir siyasi aktör haline getirmeye çalıştı.
Bu dönüşümün en önemli araçlarından biri ise İsrail ile ilişkilerin geliştirilmesi oldu. İsrail'e verilen güçlü destek, partinin antisemitizm suçlamalarına karşı kendisini yeniden konumlandırmasına ve Fransız Yahudi toplumuyla ilişkilerini geliştirmesine imkân sağlayan siyasi bir enstrümana dönüştü.
İsrail ile yakınlaşma ve aşırı sağın normalleşmesi
Le Pen'in İsrail ile yakınlaşması son dönemde diplomatik temaslarla da görünür hale geldi. Nisan 2026'da İsrail'in Fransa Büyükelçisi Joshua Zarka'nın Marine Le Pen ile gerçekleştirdiği görüşme, iki taraf arasındaki ilişkilerin geldiği noktayı gösteren önemli gelişmelerden biri oldu. İsrail'in Avrupa'daki aşırı sağ partilerle ilişkilerini yeniden değerlendirmesi de bu yakınlaşmanın uluslararası boyutunu ortaya koyuyor.
Bu süreçte Ulusal Birlik, İsrail'in Gazze ve bölgedeki diğer çatışmalara ilişkin politikalarına verdiği destek üzerinden kendisini Fransa'daki geleneksel aşırı sağ kimliğinden farklılaştırmaya çalışıyor. İsrail'e yakınlık, partinin özellikle uluslararası alanda kabul görme ve diplomatik meşruiyet kazanma arayışının bir parçası olarak değerlendiriliyor.
Ancak burada önemli bir siyasi çelişki bulunuyor. Geçmişinde antisemitik söylemlerle anılan bir hareketin, bugün İsrail'e verdiği destek üzerinden bu geçmişi geride bırakmaya çalışması, siyasi normalleşmenin hangi ölçütlere göre gerçekleştiği sorusunu gündeme getiriyor.
Gabon'un analizinde öne çıkan temel mesele de bu: Marine Le Pen'in İsrail'e ihtiyacı var. Çünkü İsrail ile yakın ilişkiler, Ulusal Birlik'in geçmişinden kaynaklanan siyasi ve ideolojik engelleri aşmasına yardımcı olabilecek bir meşruiyet aracı işlevi görüyor. Buna karşılık İsrail açısından da Avrupa'nın yükselen aşırı sağ hareketleriyle kurulan ilişkiler, diplomatik ve siyasi destek alanını genişletme fırsatı sunuyor.