“Gelmezsem açım, gelirsem tokum” diyen emekçinin feryadı
Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde sabahın ilk ışıklarından gece saatlerine kadar karalahana tarlasında çalışan tarım işçileri, günlük 1000 TL yevmiye ile yaşam mücadelesi veriyor. Soğuk hava koşullarında, sosyal güvenceden yoksun şekilde çalışan işçiler, aldıkları ücretin temel ihtiyaçlarını dahi karşılamadığını belirterek yevmiye artışı ve tarım sigortası talep ediyor.
Soğukta başlayan mesai, gece bitiyor
Tarım işçileri gün doğmadan yola çıkıyor, gece geç saatlerde evlerine dönebiliyor. Dinlenmeye, sağlıklı beslenmeye ya da aileleriyle vakit geçirmeye imkân bulamayan emekçiler, bu çalışma temposunun hem bedenlerini hem de ruhlarını tükettiğini söylüyor. İşçiler, “çalışmazsak aç kalırız” noktasına sıkışmış durumda.
“Buraya gelmezsem açım, gelirsem tokum”
Tarım işçisi Meyrem Topal, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı: Sabahın ayazında çalıştığını, iki yetim çocuğuna bakmak zorunda olduğunu ve aylık 10 bin lira kira ödediğini söyleyen Topal, kanser hastası olmasına rağmen çalışmak zorunda kaldığını ifade etti. Aldığı 1000 liranın hayatı sürdürmeye yetmediğini belirten Topal, “Buraya gelmezsem açım, gelirsem tokum” diyerek işçi sınıfının çaresizliğini özetledi.
Geçim yükü omuzlarda, çözüm ufukta yok
Bir diğer tarım işçisi Hanife Kömür, aldıkları ücretle temel gıda maddelerini bile karşılayamadıklarını dile getirdi. Çay, şeker, kahvaltılık ve çocukların ihtiyaçları arasında seçim yapmak zorunda kaldıklarını söyleyen Kömür, “Ne çocuklarımıza bir şey alabiliyoruz ne de torunlarımızı görebiliyoruz” dedi.
Yevmiye talebi net: 1500 TL ve sigorta
Tarım işçisi Yakup Çınkır, saat 04.00’te başlayan mesainin soğukta geçtiğini vurgulayarak, 1000 liralık yevmiyenin geçinmeye yetmediğini söyledi. Çınkır, “Bir paket çayla beş kilo şekere çalışıyoruz” diyerek yevmiyenin en az 1500 TL olması gerektiğini ve yıllardır talep edilen tarım sigortasının hâlâ yapılmadığını ifade etti.
Bu sesler bir şikâyet değil, bir hak talebidir
Kadirli’deki tarım işçilerinin anlattıkları, bireysel hikâyelerden ibaret değil; güvencesizliğin, düşük ücretin ve sosyal korumadan yoksun çalışmanın yarattığı ortak bir tabloyu gösteriyor. İşçi sınıfının bu sesi, yardım değil insanca yaşam, sadaka değil hak talebidir. Emekçilerin sözleri, tarımda alın teriyle ayakta duranların artık duyulmak istediğini açıkça ortaya koyuyor.
haberdeger.com
Bağımsız • Yerli • Antiemperyalist
