Türkiye’de kötülük çoğu zaman bireysel ahlâk meselesi gibi konuşulur: kötü insan, kötü yönetici, kötü komşu, kötü patron, kötü memur, kötü siyasetçi… Oysa bu açıklama yarım kalır. Çünkü kötülük yalnızca insanın içindeki karanlık bir niyet değildir; kurumlarda çoğalan, dilde normalleşen, günd