Türkiye'nin yarım asırlık Kürt sorunu çözümüne dair alınan yol kat edilen mesafeye baktığımızda aksaklıklar olsa da devam ediyor.
Prof Dr Ali Kemal Özcan'ın bir sohbette söylediği Türk/ Kürt ilişkileri ancak etle tırnak örneği kadar ruhsuz bir benzetme yapılması yerine etle kemiğin iç içe geçmiş ruha dönüşmesi ile çözümü açısından hayati derece önemli dediği sözlerini hatırladım.
30 Ocak ve sonrasında olanlar, hiç bir araya gelme beceri olmayan başta Kürt halkı, Kürt siyasi oluşumları, yekpare hareket etme duygusunu yakalaması mümkün olmayan bir şeydi mümkün oldu.
Ortadoğu'da Kürtlerin varlığı bu coğrafyanın gerçekliği açısından toplumsallaşması ve Meşrutiyet kazanması muhatapları tarafından mümkün değildi , mümkün oldu.
Devlet Bahçeli'nin miting meydanlarında asmak için ip mi yok diyerek asılması attığı urgandan sonra Öcalan'a önder diyerek hitap etmesi mümkün değildi, mümkün oldu.
PKK'nın Öcalan'ın çağrısı ile silahlarını bırakarak, kendini feshetmesi sınır dışına çekilmesi mümkün değildi , mümkün oldu.
TBMM de kurulan komisyonun şuana kadar demokratik olarak hiçbir konuda mümkün olmayan birlikteliği ilk defa demokratik olgunluk seviyesini beklentilerin ötesinde çalışması mümkün hale geldi.
Ve bunun gibi bir çok aşılması gereken zorluklar geride bıraktık.
Gelelim bugün yapılması gerekenlere Erdoğan, Bahçeli Öcalan'ın doğru ve makul olarak desteklemek yerine işin ehli insanların cesaretlerini toplayarak Türk/Kürt ilişkilerinin tarihsel geçmişini geleceğe taşıyacak atacağı adımlarda üstleneceği sorumlulukta el kaldırıp sürece katkı sunmalarıdır.
Çünkü sürecin askeri, örgüt, istihbarat denkleminden uzaklaştırarak bilgi ve sözün gücüne alan açarak yeni bir eşiğin aşılmasına ihtiyacı olduğunu görüyoruz.
Türklerin, Arapların, Kürtlerin Ortadoğu'da barışın ete kemiğe bürünmesi demek barış ve kardeşlik hukuku demektir.
Bu konuda bildiğini söylemek için el kaldırmak, söz almak sırası konuya vakıf , ehil insanların kendi kimliklerini , aidiyetleri bir kenara bırakarak dahil olmaları gerekir.
Unutmayalım sadece savaşların değil, barışların olması içinde seferberlik ruhuna ihtiyacı vardır.
Hepimizin kazandığı ete kemiğe bürünen bir gelecek neden mümkün olmasın...
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Ferhat Özmen
Mümkün olan üzerine
Türkiye'nin yarım asırlık Kürt sorunu çözümüne dair alınan yol kat edilen mesafeye baktığımızda aksaklıklar olsa da devam ediyor.
Prof Dr Ali Kemal Özcan'ın bir sohbette söylediği Türk/ Kürt ilişkileri ancak etle tırnak örneği kadar ruhsuz bir benzetme yapılması yerine etle kemiğin iç içe geçmiş ruha dönüşmesi ile çözümü açısından hayati derece önemli dediği sözlerini hatırladım.
30 Ocak ve sonrasında olanlar, hiç bir araya gelme beceri olmayan başta Kürt halkı, Kürt siyasi oluşumları, yekpare hareket etme duygusunu yakalaması mümkün olmayan bir şeydi mümkün oldu.
Ortadoğu'da Kürtlerin varlığı bu coğrafyanın gerçekliği açısından toplumsallaşması ve Meşrutiyet kazanması muhatapları tarafından mümkün değildi , mümkün oldu.
Devlet Bahçeli'nin miting meydanlarında asmak için ip mi yok diyerek asılması attığı urgandan sonra Öcalan'a önder diyerek hitap etmesi mümkün değildi, mümkün oldu.
PKK'nın Öcalan'ın çağrısı ile silahlarını bırakarak, kendini feshetmesi sınır dışına çekilmesi mümkün değildi , mümkün oldu.
TBMM de kurulan komisyonun şuana kadar demokratik olarak hiçbir konuda mümkün olmayan birlikteliği ilk defa demokratik olgunluk seviyesini beklentilerin ötesinde çalışması mümkün hale geldi.
Ve bunun gibi bir çok aşılması gereken zorluklar geride bıraktık.
Gelelim bugün yapılması gerekenlere Erdoğan, Bahçeli Öcalan'ın doğru ve makul olarak desteklemek yerine işin ehli insanların cesaretlerini toplayarak Türk/Kürt ilişkilerinin tarihsel geçmişini geleceğe taşıyacak atacağı adımlarda üstleneceği sorumlulukta el kaldırıp sürece katkı sunmalarıdır.
Çünkü sürecin askeri, örgüt, istihbarat denkleminden uzaklaştırarak bilgi ve sözün gücüne alan açarak yeni bir eşiğin aşılmasına ihtiyacı olduğunu görüyoruz.
Türklerin, Arapların, Kürtlerin Ortadoğu'da barışın ete kemiğe bürünmesi demek barış ve kardeşlik hukuku demektir.
Bu konuda bildiğini söylemek için el kaldırmak, söz almak sırası konuya vakıf , ehil insanların kendi kimliklerini , aidiyetleri bir kenara bırakarak dahil olmaları gerekir.
Unutmayalım sadece savaşların değil, barışların olması içinde seferberlik ruhuna ihtiyacı vardır.
Hepimizin kazandığı ete kemiğe bürünen bir gelecek neden mümkün olmasın...