Newroz, bu toprakların en eski hafızalarından biridir. Bir bayram gibi kutlansa da direnişin, yeniden doğuşun ve umudun adıdır. Demirci Kawa’nın zulme karşı yaktığı ateşten bugüne, her Newroz aynı soruyu sorarız:
Bu kez gerçekten değişecek mi?

2026 Newroz’u, işte tam da bu sorunun daha güçlü sorulduğu bir eşikte karşılıyor bizi. Çünkü bu yıl Newroz, sadece bir kutlama ötesinde demokratik dönüşümün, toplumsal barışın ve entegrasyonun somut olarak konuşulduğu bir döneme denk geliyor olması Newrozu dahada anlamlı kılıyor.

Türkiye’de yıllardır güvenlikçi politikalarla bastırılmaya çalışılan Kürt meselesinin, artık daha geniş kesimler tarafından demokratik çözüm zemininde tartışılmaya başlanması önemli bir kırılmadır. Eşit yurttaşlık, hukuk ve siyasal katılım talepleri artık sadece bir kesimin değil, toplumun genelinde yankı buluyor. Bu, Newroz ateşinin bu kez daha geniş bir alanı ısıtabileceği anlamını taşımaktadır.

Suriye’de ise savaşın küllerinden doğan yeni denge, Kürtlerin yalnızca askeri değil, siyasal ve toplumsal bir özne olarak ortaya çıkmasını sağladı. Çok kimlikli, yerel ve katılımcı yönetim deneyimleri, tüm eksiklerine rağmen, Ortadoğu’nun geleceğine dair yeni bir model tartışmasını da beraberinde getiriyor.

Irak’ta Federe Kürdistan Bölgesi’nin kazanımları ile yaşanan iç siyasal krizler arasındaki gerilim sürse de, Kürtlerin statü arayışının geri döndürülemez bir noktaya ulaştığı açık. Bu durum, bölgedeki diğer Kürtler için de bir referans olmaya devam ediyor. Bu aynı zamanda ulusal birlikteliği besliyor.

İran cephesinde ise tablo daha karmaşık. Kadın özgürlüğü ekseninde yükselen toplumsal hareketler, temel insan hakları ve demokratik kimlik talepleriyle birleşerek rejimin krizini derinleştiriyor. Kürtler bu süreçte hem öncü hem de en fazla baskıya maruz kalan kesimlerden biri konumunda.

Ancak İran’daki gelişmeleri yalnızca iç dinamiklerle okumak eksik olur. ABD ve İsrail’in bölgeye dönük müdahaleleri, İran üzerindeki baskıyı artırırken; bu durum içerideki dengeleri de doğrudan etkiliyor. Güvenlikçi politikaların sertleşmesi, özellikle Kürt bölgelerinde baskının artmasına yol açıyor.

Tam da bu noktada Kürtlerin konumlanışı belirleyici hale geliyor. Ne dış müdahalelere yaslanarak bir çözüm arayışı ne de mevcut baskı düzenine boyun eğmek durumu söz konusu. Aranan şey, içeriden, halkların ortak demokratik mücadelesiyle kurulacak bir dönüşüm zemini. Bu ince denge, 2026 Newroz’unun Suriye’den sonra en kritik politik arka planlarından birini oluşturuyor.

Ulusal Birlik Temelinde Demokratik Dönüşüm

Belki de bu yılın en dikkat çekici yönü, Kürtler arasındaki ulusal birlik arayışının daha görünür hale gelmesidir. Farklı siyasi yapılar, farklı ideolojiler ve bölgesel ayrılıklar olsa da, ortak bir gelecek fikri artık daha güçlü dillendiriliyor. Newroz alanlarında yükselecek sesler, sadece bir kutlama coşkusu değil; aynı zamanda bir birlik çağrısı özlemimi açığa çıkartacak gibi duruyor.

Bu çağrı yalnızca Kürtler için değil, tüm bölge halkları için anlamlı olacaktır. Çünkü Kürt meselesinin demokratik çözümü, aynı zamanda Ortadoğu’nun kronikleşmiş krizlerinin çözümüne açılan bir kapıdır. Toplumsal barış, ancak hakikatle yüzleşme ve adaletin tesisiyle mümkün olabilir.

Newrozun ateşi bu yüzden önemlidir. O ateş, sadece geçmişin karanlığını aydınlatmaz; aynı zamanda geleceğin yolunu da gösterir.
Newroz 2026’da yakılan her ateş, dillendirilen her çağrı belki de ilk kez bu kadar açık bir sorumluluk yüklüyor hepimize.

Ortadoğu’nun savaşla kuşatıldığı bir dönemde; toplumsal barışın, entegrasyonun ve ulusal birlik arayışlarının iç içe geçtiği tarihsel bir eşikten geçilmekte. Ya bu Newroz ateşin etrafında yeni ve ortak bir toplumsal sözleşme kurulacak ya da olup biteni yalnızca izlemekle yetineceğiz.

Newroz Pîroz Be.