Kimlik Haberleri - Son Dakika Kimlik Haber Güncel Gelişmeler

Erkekler neden hırdavat sever?

Erkeklerin hırdavatla kurduğu ilişki çoğu zaman basit bir merak ya da hobi gibi görünür. Ancak psikoloji ve davranış bilimleri açısından bakıldığında bu ilginin çok daha karmaşık bir arka planı olduğu görülüyor. Bir matkap ya da tornavidayla uğraşmak yalnızca teknik bir iş değil; aynı zamanda kontrol, üretkenlik ve kimlik duygusuyla da bağlantılı. Psikolojik açıdan hırdavat, birçok erkek için bir kontrol alanı anlamına geliyor. Günlük hayatın belirsizlikleri ve karmaşası içinde somut bir sorunu çözmek, zihinde düzen hissi yaratıyor. Bir vida sıkmak, bir raf monte etmek veya bir cihazı tamir etmek; “sorun çözüldü” duygusunu doğrudan ve hızlı şekilde sağlayabiliyor. Bu durum bireyde yeterlilik ve kontrol hissini güçlendiriyor. Hırdavatla uğraşmanın bir diğer yönü de somut problemlere yönelme eğilimiyle ilişkili. Duygusal veya sosyal meseleler karmaşık ve belirsiz olabilir. Buna karşılık bir matkap veya tornavida ile çalışmak daha net bir süreçtir: problem vardır, çözüm uygulanır ve sonuç görülür. Bu nedenle bazı psikologlar tamir işlerinin birçok kişi için bir tür zihinsel rahatlama veya meditasyon etkisi yarattığını belirtiyor. Bu ilginin kökenleri evrimsel açıdan da açıklanıyor. İnsanlık tarihinin büyük bölümünde alet üretme ve kullanma becerisi hayatta kalmak için kritik bir rol oynadı. Av araçları yapmak, barınak inşa etmek veya bir aracı tamir etmek toplumsal statü ve hayatta kalma açısından önemliydi. Bu nedenle teknik beceriler uzun süre boyunca sosyal değer ve prestijle ilişkilendirildi. Kültürel faktörler de bu ilgiyi besliyor. Endüstriyel çağdan itibaren atölye kültürü, tamircilik ve üretim becerileri erkek kimliğiyle sık sık ilişkilendirildi. Günümüzde “kendin yap” kültürü, atölye videoları ve maker hareketi bu ilgiyi daha da görünür hale getiriyor. Matkap, pense veya tornavida artık yalnızca bir araç değil; aynı zamanda üretkenlik ve beceri sembolü olarak da algılanabiliyor. Sonuç olarak erkeklerin hırdavat sevgisi tek bir nedene indirgenemiyor. Psikolojik rahatlama, kontrol hissi, evrimsel miras ve kültürel kimlik gibi birçok faktör bu ilginin oluşmasında rol oynuyor. Bir matkap sesi bazen sadece bir duvara açılan delik değil, aynı zamanda insanın üretme ve çözme isteğinin bir yansıması olarak da görülebiliyor. haberdeger.com Bağımsız • Yerli • Antiemperyalist

Siyasette yeni sayfa mı açılıyor: Öcalan’dan dikkat çeken mesaj

PKK lideri olarak bilinen Abdullah Öcalan tarafından paylaşıldığı belirtilen yeni mesajda silahlı mücadelenin anlamını yitirdiği, demokratik siyaset ve entegrasyon vurgusunun öne çıktığı ifadeler yer aldı. 27 Şubat 2025 çağrısına atıf yapılan metin, Türkiye toplumunda çözüm, barış ve yeni siyaset tartışmalarını yeniden gündeme taşıdı. Silah yerine siyaset vurgusu öne çıktı Mesajda, demokratik siyasetin hayata geçtiği yerde silahın anlamsızlaşacağı görüşü dile getirilirken, örgütsel düzeyde fesih ve silahlı mücadele stratejisinin sona erdirilmesinin zihinsel dönüşümü de içerdiği ifade edildi. Şiddet ve ayrışma siyasetinden demokratik siyaset ve entegrasyona geçişin mümkün olduğu savunularak yeni dönemin müzakere kapasitesini güçlendirdiği öne sürüldü. Metinde, sürece katkı sunduğu belirtilen siyasi aktörlere atıf yapılarak Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli ve CHP Genel Başkanı Özgür Özel dahil olmak üzere farklı kesimlerin rolünün önemli olduğu ifade edildi. Ayrıca yaşamını yitiren siyasetçi Sırrı Süreyya Önder anıldı. Birlik ve birlikte yaşam söylemi öne çıkarıldı Mesajda Türkiye toplumunun farklı kimliklerinin tarihsel olarak iç içe olduğu vurgulanarak birlikte yaşamın yeniden tartışılması gerektiği ifade edildi. Cumhuriyetin kuruluş sürecindeki metinlerde yer alan birlik vurgusuna atıf yapılırken demokratik cumhuriyet talebinin bu ruhun canlandırılması olarak tanımlandığı aktarıldı. Şiddet ve çatışma döngüsünün kırılmasının hedeflendiği belirtilen metinde, kısa vadeli siyasi hesapların sorunun çözümünü zorlaştırabileceği değerlendirmesi yer aldı. Negatif aşamadan pozitif inşa aşamasına geçiş çağrısı yapılarak yeni bir siyaset döneminin kapısının aralandığı savunuldu. Demokratik entegrasyon ve hukuk tartışması Metinde demokratik toplum, uzlaşı ve entegrasyon kavramlarının yeni dönemin temel yapı taşları olduğu ifade edildi. Pozitif inşa sürecinin herhangi bir kurumu ele geçirmekten ziyade toplumun tüm kesimlerinin sorumluluk almasını hedeflediği belirtilirken, devletin demokratik dönüşüme duyarlı olması gerektiği vurgulandı. Demokratik entegrasyonun barış yasalarını gerektireceği ve siyasal, sosyal, ekonomik ve kültürel boyutları olan bir hukuk mimarisini zorunlu kılacağı ifade edildi. Güncel krizlerin önemli nedenlerinden birinin demokratik hukuk eksikliği olduğu savunularak hukuksal güvencelerin güçlendirilmesi çağrısı yapıldı. Vatandaşlık ve özgür yurttaşlık tartışması Mesajda vatandaşlık ilişkisinin etnik kimlik yerine devletle kurulan bağ üzerinden tanımlanması gerektiği görüşü dile getirildi. Din, dil ve düşünce özgürlüğünü temel alan özgür yurttaşlık anlayışının savunulduğu metinde anayasal vatandaşlık kavramının kimliklerin özgürce ifade edilmesini kapsaması gerektiği belirtildi. Ayrıca kadınların demokratik entegrasyonun önemli bir itici gücü olduğu vurgulanarak aile içi şiddet, kadın cinayetleri ve ataerkil yapıya karşı mücadele başlıklarının demokratik dönüşüm sürecinin parçası olduğu ifade edildi. Mesajın, Türkiye toplumunda çözüm, demokrasi ve birlikte yaşam tartışmalarını yeniden hızlandırması beklenirken, siyasi aktörlerden gelecek olası değerlendirmeler merakla takip ediliyor. haberdeger.com Bağımsız • Yerli • Antiemperyalist

Vizyonda bu hafta: Komediden korkuya 8 yeni film seyirciyle buluştu

Sinema salonlarında bu hafta komediden drama, aksiyondan animasyona geniş bir yelpazede sekiz yeni film vizyona girdi. Uluslararası yapımların yanı sıra yerli korku ve gerilim filmlerinin de yer aldığı haftada, göç, aile, kimlik ve hayatta kalma temaları öne çıktı. Göç ve vicdan hikâyesi: “Ben Bir Yabancıydım” Brandt Andersen’in yönettiği “Ben Bir Yabancıydım”, Akdeniz’de yolları kesişen dört yabancının hikâyesi üzerinden savaş, göç ve merhamet temalarını ele alıyor. Suriyeli bir doktorun küçük kızıyla Halep’ten kaçışıyla başlayan film, vicdan ve sorumluluk arasındaki çatışmayı dramatik bir anlatımla beyaz perdeye taşıyor. Orta yaş krizi ve kimlik arayışı perdeye taşınıyor Bradley Cooper imzalı “Sesim Geliyor Mu?”, boşanma sürecindeki bir adamın New York komedi sahnesinde yeni bir anlam arayışını konu alıyor. Dram ve komediyi bir araya getiren yapım, ortak ebeveynlik ve bireysel dönüşüm üzerine odaklanıyor. Aksiyon ve gerilimde hayatta kalma mücadelesi Ric Roman Waugh’un yönettiği “Sığınak”, İskoçya’da ıssız bir adada yaşayan eski bir askerin bir kızı kurtarmasıyla değişen hayatını anlatıyor. Aksiyon ve gerilim unsurlarını bir araya getiren film, geçmiş travmalar ve koruma içgüdüsü ekseninde ilerliyor. Biyografi ve sanat: Chopin’in Paris yılları “Chopin, Chopin!” ünlü besteci Frederic Chopin’in hastalıklarla mücadele ederken müziğinde yarattığı dönüşümü ve Paris sosyetesindeki var olma çabasını ele alıyor. Film, izleyiciyi 19. yüzyılın kültürel atmosferine götürüyor. Sağlık emekçilerinin görünmeyen yükü “Gece Vardiyası”, personel eksikliği yaşayan bir acil serviste çalışan bir hemşirenin tükenmişlik sürecini merkezine alıyor. Yapım, sağlık sektöründeki yoğun tempo ve sistemsel baskıları gerçekçi bir dille aktarıyor. Yerli yapımlarda gerilim ve korku öne çıktı Can Evrenol’un yönettiği “Cam Sehpa”, sıradan bir evlilik hikâyesinden yola çıkarak beklenmedik bir trajediye uzanan gerilimli bir anlatı kuruyor. Bülent Terzioğlu imzalı “Muamma: Cenin-i Cin” ise paranormal olaylar üzerinden aile içi sırları ve inanç çatışmalarını işliyor. Animasyonda epik bir intikam hikâyesi Mamoru Hosoda’nın yönettiği “Scarlet”, babasının intikamını almak isteyen bir prensesin öte dünyada çıktığı yolculuğu anlatıyor. Film, nefret ve merhamet arasındaki dengeyi fantastik bir anlatıyla ele alıyor. Bu hafta vizyona giren yapımlar, farklı türleri ve temalarıyla sinema salonlarında geniş bir izleyici kitlesine hitap ederken, hem uluslararası hem yerli sinemanın çeşitliliğini bir kez daha ortaya koyuyor. haberdeger.com Bağımsız • Yerli • Antiemperyalist

Sayfalarını kapatmak istemeyeceğiniz 5 kitap: Farklı türlerden unutulmaz dünyalar

Bazı kitaplar vardır; bittiğinde rafına kaldırılmaz, zihinde yaşamaya devam eder. Okuru hızla finale sürüklemek yerine her cümlede durup düşünmeye çağıran bu eserler, yeniden açılmak üzere kapanır. İşte farklı türlerden, okurun “bitirmeye kıyamadığı” beş güçlü kitap önerisi. Aşkın direnişe dönüştüğü bir anlatı: A’dan X’e A’dan X’e adlı eserinde John Berger, aşkı romantik bir süs olmaktan çıkarıp yokluk ve baskı ortamında ayakta kalabilen bir direnç biçimi olarak ele alıyor. Mektuplar aracılığıyla ilerleyen anlatı, yalnızca iki insanın değil, bir dönemin de nabzını tutuyor. Sessizliklerin bile anlam kazandığı bu metin, okuru yavaşlatan ve derinleştiren bir okuma deneyimi sunuyor. Gerçeklik ile hayal arasında kurulan sonsuz ev: Piranesi Piranesi, Susanna Clarke imzasıyla okuru salonları bitmeyen, heykellerle dolu gizemli bir yapıya götürüyor. Gelgitlerin bastığı alt katlar ve keşiflerle dolu günler, “öteki” ile kurulan temasla birlikte hafıza ve kimlik sorularını gündeme getiriyor. Roman, çözülmesi istenen ama gizemini kaybetmesinden korkulan bir bulmaca hissi yaratıyor. Felsefe ve polisiyenin kesiştiği roman: Dilin Yedinci İşlevi Dilin Yedinci İşlevi ile Laurent Binet, bir trafik kazası gibi görünen ölümün ardından Paris’in entelektüel çevrelerine uzanan sürükleyici bir hikâye kuruyor. Söylenceye göre “dilin yedinci işlevi”, sözü mutlak bir ikna gücüne dönüştüren gizli bir teknik. Roman, teorik tartışmalar ile entrikayı aynı potada eriterek okuru her sayfada yeni bir soruyla baş başa bırakıyor. Unutmanın kurumsallaştığı distopya: Hafıza Polisi Hafıza Polisi, Yoko Ogawa tarafından yaratılan bir adada geçiyor. Nesnelerin ve anıların bir sabah ansızın yok olduğu bu dünyada, unutamayanları toplayan bir otorite hüküm sürüyor. Bir yazarın saklanması gereken birini koruma çabası, dilin ve hatıraların yavaş yavaş silindiği bir atmosferde ilerliyor. Romanın asıl gücü, okura kaybın sessizliğini hissettirmesinde yatıyor. Doğanın yabancı bir zekâya dönüştüğü alan: Yok Oluş Yok Oluş ile Jeff VanderMeer, haritalarda var olan fakat gerçekliği bambaşka işleyen Bölge X’e bir keşif ekibi gönderiyor. Günlük notları ilerledikçe mekân, dil ve hatta beden bile güvenilirliğini yitiriyor. Roman, bilinmeyeni tamamen anlamanın onun büyüsünü yok edeceği hissiyle okuru tekinsiz bir merakın içinde tutuyor. Finali değil yolculuğu önemseyen hikâyeler Bu eserleri ortak noktada buluşturan şey, yalnızca güçlü kurguları değil; okura tekrar dönme isteği veren katmanlı anlatıları. Bazı kitaplar sona ulaşmak için değil, her açıldığında yeniden yaşanmak için yazılıyor. haberdeger.com Bağımsız • Yerli • Antiemperyalist

2025’in belgesel listesi: 35 film var, kaçış yok!

2026-01-17’de yayımlanan listede (yazarlar: Burcu Teker, Cem Kayıran, Ekin Sanaç, Elif Yılmaz, Harun Kubat, Marlene Janke, Utkan Çınar, Zelal Buldan) ortak bir iddia var: Bu belgeseller “anlatmak” için değil, izleyiciyi tanıklığa zorlamak için var. Bazısı şiddetin görüntüsüyle yüzleştiriyor, bazısı devletin ve kurumların örtbas düzenini deşiyor, bazısı da müzik ikonlarını “efsane” diye parlatmak yerine insan tarafını kazıyor. Savaş belgeselleri bu yıl konforu iptal ediyor Seçkide savaş hattı çok güçlü. 2000 Meters to Andriivka, Rusya işgali altındaki Ukrayna’yı bir “haber” gibi değil, nefes nefese bir tanıklık gibi kuruyor: askerlerin stratejik bir köy için ilerlediği o orman hattı, izleyicinin kaçamayacağı bir yere dönüşüyor. Aynı şekilde Put Your Soul on Your Hand and Walk da Gazze’ye gidemeyen bir yönetmen ile Filistinli foto muhabir arasındaki uzun soluklu video görüşmelerle, “erişilemeyen coğrafyanın” nasıl görünür kılındığını gösteriyor. Şiddetin imgesi ve etik yük: İzlemek bile bir sorumluluk Afterlives, şiddetin görüntüleriyle nasıl yüzleşileceğini sorguluyor; antik bir heykelden dijital arşivlere, propaganda materyallerinden sanal rekonstrüksiyonlara uzanırken izleyiciyi tek bir soruya sıkıştırıyor: “Gördüğün şeyin yükünü taşıyor musun, yoksa tüketip geçiyor musun?” Bu çizgide The Perfect Neighbor da var; adaletin bir cinayet karşısında nasıl taraflı çalışabildiğini “duygu sömürmeden” göstererek öfkeyi bile gerekçelendiren bir yerden konuşuyor. Kurumların karanlığı: Örtbas, güç ve ceza düzeni The Alabama Solution, ABD’deki en ölümcül hapishane sistemlerinden birine bakarken dramatik numaralara yaslanmıyor; tam tersine soğukkanlılığıyla vuruyor. The Mortician ölüm endüstrisinin ticari yüzünü açıyor; ölümün bile kâra çevrildiği bir düzende “etik” kelimesinin nasıl içinin boşaltıldığını gösteriyor. Cover-Up ise araştırmacı gazeteci Seymour Hersh’ün kariyeri üzerinden ABD’nin karanlık sayfalarına ışık tutan bir hat kuruyor: devlet, medya ve güç ilişkileri yan yana geliyor. Pop kültür ve müzik: Efsaneler parlatılmıyor, kazınıyor Becoming Led Zeppelin arşiv görüntülerine yaslanıyor; hatta bazı şarkıları neredeyse baştan sona canlı performans olarak taşıyor. Üstelik merhum John Bonham’ın ilk kez duyulan röportaj kayıtlarıyla “grup mitini” somutlaştırıyor. It’s Never Over, Jeff Buckley Buckley’nin anlatısını fotoğraflar, eski röportajlar ve canlı performanslarla örüyor; müziği “çekinerek” değil, doya doya kullanıyor. John Candy: I Like Me ise Candy’yi sadece komedyen olarak değil, yıldız olmanın yükünü taşıyan bir insan olarak anlatıyor. Sly Lives! da “Siyah dehanın yükü” üzerinden şöhret, ırk ve düşüş ilişkisini didikliyor. Kimlik, ırkçılık, dayanışma: Teselli bile saklanabiliyor Die Möllner Briefe çok sert bir yerden geliyor: Irkçı kundaklama sonrası aileye destek için yazılan ama teslim edilmeyip arşive kaldırılan mektuplar… Dayanışmanın bile nasıl gasp edilebildiğini anlatıyor. Black Is Beautiful: The Kwame Brathwaite Story ise “Black Is Beautiful” sloganının ardındaki estetik ve politik gücü görünür kılıyor. Dear Ms.: A Revolution in Print de feminist yayıncılığın bir dergiden ibaret olmadığını; kürtaj hakkından ekonomik eşitsizliğe kadar pek çok başlığı düşüncede kırılmaya dönüştürdüğünü hatırlatıyor. Spor belgeselleri: Soyunma odası, rekabet ve miras Court of Gold, Olimpiyat oyunlarına içeriden bir bakış sunarak yıldızlarla dolu kadroların arkasındaki çalışma ve gerilimi gösteriyor. Taurasi Diana Taurasi’nin mirasını “parlak başarı” diye değil, bitmeyen mükemmellik arayışı ve bedeller üzerinden anlatıyor. Ange & The Boss: Puskás in Australia ise Puskás’ın Avustralya günlerini daha hafif, sevimli ve yer yer komik bir hat üzerinden aktarıyor. Ekoloji ve teknoloji: Roket yükselirken bir hayat sökülüyor Shifting Baselines, SpaceX Starbase projesinin küçük bir sahil köyünü nasıl dönüştürdüğüne bakıyor: gökyüzü değişirken kıyı ekosistemi bozuluyor, yerel halk “yeni uzay kapısı” masalının gölgesinde yaşamayı öğreniyor. Island of the Winds ise Losheng Sanatoryumu’nda yıllardır ayrıştırılmış lepra hastalarının gündelik yaşamına odaklanarak dayanışmayı ve direnişi sakin ama sarsıcı bir dille taşıyor. Türkiye’den güçlü işler: Hafıza, sahne, barış dili Ferhangi Bir Yaşam, Ferhan Şensoy’un arşivi ve yakınlarının tanıklıklarıyla verimli bir hayatın izini sürüyor. Kardeş Türküler ile 30 Yıl ise Türkiye’nin yakın tarihindeki karanlık geçitlerle sahnedeki ısrarlı barış dilini aynı anda taşıyor. Sound Dreams of İstanbul da İstanbul’u “bildiğimiz” halinden çok “hatırladığımız/düşlediğimiz” haliyle dinleyen bir belgesel olarak öne çıkıyor. haberdeger.com Bağımsız • Yerli • Antiemperyalist

Efrin’den Hollanda’ya uzanan sanat yolculuğu

Efrin’den Amsterdam’a uzanan bir hikâye Suriye’nin Efrin kentinden Hollanda’ya uzanan yolculuk, Nîroz Horî için yalnızca coğrafi bir göç değil, aynı zamanda sanatsal bir dönüşüm anlamına geliyor. Yaklaşık altı yıldır Hollanda’da yaşayan Horî, evinin küçük bir bölümünü atölyeye çevirerek çizim ve animasyon üretimlerini burada sürdürüyor. Güneş, zeytin dalı ve Kürt folklorik motifleriyle şekillenen çalışmaları, Efrin’in hafızasını Avrupa’nın merkezine taşıyor. Sanat, acıyı ve direnişi anlatan bir dil olarak kuruluyor Horî’nin eserleri yalnızca görsel bir estetik sunmuyor; aynı zamanda Kürt yurttaşların yaşadığı acıları, savaşın ve zorunlu göçün bıraktığı izleri hikâye karakterleri üzerinden görünür kılıyor. Sanatçı, Efrin savaşı sonrası yoğun bir duygusal kırılmayla üretmeye başladığını belirterek, bu süreci “toplumsal hafızayı sanatla kayıt altına alma çabası” olarak tanımlıyor. Uluslararası alanda dikkat çeken bir imza Nîroz Horî’nin çalışmaları yalnızca Avrupa’da değil, Orta Doğu’da da ilgi görüyor. Birleşik Arap Emirlikleri’nin Şarika kentinde düzenlenen bir sanat organizasyonunda ödüle layık görülen Horî, bu başarının kendisi için bir varış noktası değil, uzun bir yolculuğun başlangıcı olduğunu vurguluyor. Asıl hedefinin animasyon alanında daha güçlü bir yer edinmek ve yarattığı karakterleri ekranlara taşımak olduğunu ifade ediyor. Otizmli oğlundan ilham alan bir sanatsal dönüşüm Horî’nin sanatında belirleyici olan bir diğer unsur ise otizmli oğlu. Sanatçı, oğluyla kurduğu bağın üretim pratiğini derinden etkilediğini ve bu deneyimi toplumsal faydaya dönüştürmek istediğini söylüyor. Bu doğrultuda çocuk kitapları ve animasyon projeleri üzerinde çalışan Horî, otizmli çocukların dünyayı algılama biçimlerini daha “yumuşak” ve kapsayıcı bir dille anlatmayı amaçlıyor. Rojava’daki çocuklara uzanan bir sorumluluk Sanatçının gelecek hedeflerinin merkezinde Rojava’daki otizmli çocuklar yer alıyor. Horî, bu çocukların büyük ölçüde ihmal edildiğini ve destek mekanizmalarından yoksun bırakıldığını belirterek, üreteceği kitap ve animasyonlarla hem farkındalık yaratmayı hem de doğrudan destek sunmayı hedefliyor. Ona göre sanat, yalnızca bireysel bir ifade alanı değil; Türkiye toplumu ve bölge halkları için ortak bir vicdan çağrısı olma potansiyeli taşıyor. Bir sanat manzarasından fazlası Nîroz Horî’nin çizgileri, Efrin’den Hollanda’ya uzanan bir kimlik hikâyesini görünür kılıyor. Bu hikâye; göç, aidiyet, engellilik ve kültürel hafızanın iç içe geçtiği, sınırları aşan bir anlatı sunuyor. Horî’nin sanatı, bugün yalnızca bir estetik üretim değil, aynı zamanda geleceğe bırakılan toplumsal bir tanıklık olarak şekilleniyor.

Mümtaz’er Türköne yazdı: Süreç ilerlemiyor çünkü iktidar ayak sürüyor!

Siyaset bilimci ve yazar Mümtaz’er Türköne, çözüm sürecinin yeniden tartışma konusu olduğu bir dönemde iktidarın sürece yaklaşımını değerlendiren bir yazı kaleme aldı. Türköne, sorunun yalnızca çözüm yöntemleriyle değil, “çözmesi beklenen iktidarın kendisinin bir sorun haline gelmesiyle” derinleştiğini söyledi. “MHP, Saray’a ‘ayak sürüyorsunuz’ mesajı veriyor” Türköne, MHP’nin Cumhurbaşkanı Erdoğan’a yönelik sessiz fakat anlamlı çıkışlarına dikkat çekerek, Devlet Bahçeli’nin çözüm süreci hakkındaki tutumunun bir “pasif itiraz” olduğunu yazdı. MHP’li Feti Yıldız’ın “Temel hak ve özgürlük alanını genişleten adımlar atılmalı” sözlerini hatırlatarak, bunun aslında Saray’a yönelik bir uyarı olduğunu ifade etti: “MHP’nin kanaati net: Saray çözüm sürecine adım atmıyor, oyalıyor.” “Devlet kurumları çözümden yana, tek fren Saray” Türköne, çözüm sürecine karşı kurumsal bir direnç olmadığını, aksine Anayasa Mahkemesi Başkanı’nın yaptığı “insan onuru ve kimlik” vurgulu konuşmanın bile sürecin zeminini güçlendirdiğini söyledi. İYİ Parti, Zafer Partisi ve CHP içindeki ulusalcıların bile “sert bir karşı çıkış” göstermediğini belirterek, süreci tıkayan yegâne merkezin yürütme erki olduğunu ifade etti. “Demokrasi ve hukuk olmadan çözüm süreci yürümez” Türköne’ye göre iktidarın temel açmazı, çözüm sürecinin demokrasi ve hukuk gerektirmesi: “Otokrasiden vazgeçmeden çözüm olmaz. Bu iktidarın çözümü hukuksuz yürütme girişimi su dövmekten ibaret olur.” Türköne ayrıca, iktidarın önceliğinin “sorunu çözmek değil, iktidarı sürdürmek” olduğunu vurgulayarak, bunun süreci imkânsızlaştırdığını söyledi. “Bu iktidarla süreç ilerlemez, çözümün ön şartı iktidar değişimi” Yazısının sonunda Türköne, çözüm sürecinin Türkiye için artık geri döndürülemez bir gerçek olduğunu ancak mevcut iktidarın bu süreci yönetebilecek kapasiteden uzak olduğunu belirtti: “Bu iktidar mimarisinin taşıyıcı kolonlarıyla çözüm süreci yürütülemez. Açmazı çözmenin tek yolu iktidarın değişmesidir.”

Etiyopya: Hayatta kalmak Kızıldeniz ve Nil’e bağlı

Etiyopya Dışişleri Enstitüsü (IFA), ülkenin jeopolitik varlığının ve ulusal refahının Kızıldeniz ve Nil Havzası’yla derin bağ içinde olduğunu vurguladı. Samara’da, Savunma Harp Okulu ve Samara Üniversitesi iş birliğiyle düzenlenen “İki Su Sistemi ve Etiyopya'nın Stratejik Özerkliği: Nil-Kızıldeniz Bağlantı Noktası ve Afar Bölgesi’nin Stratejik Rolü” başlıklı konferans, Addis Ababa’nın bölgesel stratejik dönüşüm sürecine işaret etti. “Denize yaklaştıkça gücümüz artıyor” IFA İcra Direktörü Cafer Bediru, Etiyopya’nın jeopolitik vizyonunun Kızıldeniz ve Nil Havzası ile “varoluşsal bir bağ” taşıdığını belirterek, “Kızıldeniz'e yaklaştıkça gücümüz ve vizyonumuz genişliyor,” dedi. Bediru, uzun yıllar boyunca Kızıldeniz çevresinde “düşünülemez” görülen jeopolitik tartışmaların mevcut hükümetle birlikte yeniden açıldığını ve ülkenin stratejik bağımsızlığı adına yeni bir söylem inşa edildiğini vurguladı. Kimlik, uzlaşma ve tarihsel süreklilik IFA açıklamasında, denize erişimin yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda kimlik ve ulusal bütünlük meselesi olduğunun altı çizildi. Bediru’ya göre Etiyopya’nın deniz politikası, “tarihsel hafızanın ve uzlaşmanın yeniden inşası” anlamına geliyor. Afar ve Nil-Kızıldeniz ekseninde yeni doktrin Samara Üniversitesi Rektörü Mohamed Osman, forumun Etiyopya’nın ulusal çıkarlarını koruyan entelektüel bir diyalog platformu oluşturduğunu belirtti. Osman, Etiyopya’nın Kızıldeniz’e erişim arzusunun “tarihsel bağlara, coğrafi gerçeklere ve güvenlik kaygılarına” dayandığını ifade etti. Deniz kuvvetleri yeniden yapılanıyor Etiyopya Deniz Kuvvetleri Muharebe Destek Hizmetleri Komutan Yardımcısı Tuğamiral Tegegne Lata, ülkenin genel çıkarlarının Nil ve Kızıldeniz’le “ayrılmaz bir biçimde bağlantılı” olduğunu vurguladı. Lata, dağıtılan Etiyopya Donanması’nın yeniden yapılandırıldığını, hedefin modern, teknolojik ve iyi donanımlı bir kuvvet oluşturmak olduğunu açıkladı. Forumun katılımcıları Toplantıya, Etiyopya Halk Temsilcileri Meclisi Dış İlişkiler ve Barış İşleri Komitesi Başkan Yardımcısı Fathi Mahdi, Etiyopya Ulusal Savunma Kuvvetleri mensupları ve akademisyenler katıldı.

#Kimlik