Ağustos’un ortaları, adres Nevşehir’in Hacıbektaş ilçesi... Hacı Bektaş Veli’yi anma etkinlikleri, ne yazık ki bu yıl da birleştirici bir iradeyle değil, gölgesine siyaset düşmüş iki ayrı programla, buruk bir edayla icra edildi. İlki Alevi-Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığı tarafından “Hünkâr Hacı Bektaş Veli Anma ve Kültür Sanat Etkinlikleri” başlığıyla icra edilirken, diğer anma ise İstanbul Büyükşehir Belediyesinin destek verdiği “63. Ulusal, 37. Uluslararası Hacı Bektaş Veli Anma Törenleri ve Kültür Sanat Etkinlikleri” başlığıyla gerçekleşti. Başkanlığın düzenlediği program 14-15 Ağustos tarihleri arasında sorunsuz olarak gerçekleştirildi. Ancak İBB'nin destek verdiği anma programına siyaset damga vurdu. Hünkâr’ın manevi huzurunda toplananların asıl gayesi gönülleri buluşturmak olması gerekirken, ne yazık ki sahnede yaşanan polemikler ve protokol gerginlikleri manşetleri süsledi.
Siyasetin Gölgesinde Kalan İrfan Sofrası
Etkinliklere damga vuran olaylardan biri, DEM Partili Tülay Hatimoğulları’nın sanatçı Sebahat Akkiraz sahneye çıktığı anda protesto amacıyla yerini terk ettiği iddiaları oldu. Akkiraz’ın bu duruma karşı sarf ettiği "Benim deyişlerim herkese nasip olmaz" cümlesi ise günlerdir kamuoyunu meşgul eden; bazı yazar ve sanatçıların da katıldığı tartışmaların fitilini ateşledi. Hemen akabinde Hacı Bektaş Veli’nin unvanının "Hace" mi yoksa "Hacı" mı olduğu üzerine koparılan gürültü, dergâhın manevi iklimine sığdırılamayacak türdendi.
Alevi-Bektaşi geleneğinde yüzyıllardır dilden dile yayılan "72 millete bir nazarla bakmak" düsturu ortadayken, Hacıbektaş’ın bir siyasi arena veya hesaplaşma merkezine dönüştürülmesi, Alevi-Bektaşi toplumunun vicdanında derin bir yadsınmaya, derin bir hüzne sebep oldu.
Güvercin Donunda Gelen Bir Eren
Oysa XIII. yüzyılda Moğol baskılarının, siyasi çözülmelerin ve karanlık günlerin en yoğun yaşandığı dönemde Anadolu’ya bir güvercin donunda geldiğine inanılan Hacı Bektaş Veli, bu toprakların ruhunu onaran en büyük mimardı. Horasan’ın Nişabur şehrinde dünyaya gelen, İbrahim Sani ile HatemHatun’un evladı olan Hünkâr; ilk eğitimini Horasan’da, tasavvuf terbiyesini ise Ahmet Yesevi geleneğinin önemli halkası Lokman Perende’den almıştı.
Bugünkü adıyla Sulucakarahöyük’e (Hacıbektaş) yerleşerek kurduğu dergâh, kısa sürede Anadolu’nun en büyük irfan merkezlerinden biri haline gelmişti. Farklı din, dil ve etnik kökene sahip insanları birlik, kardeşlik ve hoşgörü paydasında buluşturan Hacı Bektaş Veli; insan sevgisini, ahlakı, adaleti ve gönül eğitimini merkeze aldı.
"İlimden Gidilmeyen Yolun Sonu Karanlıktır"
Bıraktığı miras yalnızca bir inanç zümresinin değil; tüm Türk tasavvuf kültürünün, Ahilik geleneğinin ve Anadolu Aleviliğinin temel taşını oluşturur.
"Eline, diline, beline sahip ol" ilkesiyle bireyin en saf ahlaki sorumluluğunu hatırlattı.
"İlimden gidilmeyen yolun sonu karanlıktır" sözüyle bilgiye ve eğitime verdiği hayati değeri gözler önüne serdi.
Onun insan tasavvurunda insan, yaratılmışların en şereflisidir ve bu şerefi taçlandıran tek unsur güzel ahlaktır. UNESCO’nun da 2021 yılını Hacı Bektaş Veli Anma ve Kutlama Yılı ilan etmesi, bu evrensel düşüncenin sınırları aştığının en somut kanıtıydı.
Şimdi Hünkâr’ın Huzurunda Düşünme Vakti
Bugün ölümünün 755. yılında binlerce bendesi yine aynı toprakta, Hacıbektaş’ta buluşuyor. Sevginin, eşitliğin ve insan merkezli barışın timsali, Horasan Erenlerinin piri Hacı Bektaş Veli’nin huzurunda; küçük siyasi hesapların bu kutsal ocağa gölge düşürmesi en çok Hünkâr’ın ruhunu incitir.
Unutulmamalıdır ki Hacıbektaş; kavgaların ve ayrışmaların değil, kalplerin birleştiği, özün sözün bir olduğu bir irfan kapısıdır. O kapıdan içeri giren herkes, önce kendi nefsini terbiye etmek ve o ulu nefesi sessizce dinlemekle mükelleftir.
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Soner Erdoğan
Hacı Bektaş Veli Anma Törenlerine Gölge Düşmesin
Ağustos’un ortaları, adres Nevşehir’in Hacıbektaş ilçesi... Hacı Bektaş Veli’yi anma etkinlikleri, ne yazık ki bu yıl da birleştirici bir iradeyle değil, gölgesine siyaset düşmüş iki ayrı programla, buruk bir edayla icra edildi. İlki Alevi-Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığı tarafından “Hünkâr Hacı Bektaş Veli Anma ve Kültür Sanat Etkinlikleri” başlığıyla icra edilirken, diğer anma ise İstanbul Büyükşehir Belediyesinin destek verdiği “63. Ulusal, 37. Uluslararası Hacı Bektaş Veli Anma Törenleri ve Kültür Sanat Etkinlikleri” başlığıyla gerçekleşti. Başkanlığın düzenlediği program 14-15 Ağustos tarihleri arasında sorunsuz olarak gerçekleştirildi. Ancak İBB'nin destek verdiği anma programına siyaset damga vurdu. Hünkâr’ın manevi huzurunda toplananların asıl gayesi gönülleri buluşturmak olması gerekirken, ne yazık ki sahnede yaşanan polemikler ve protokol gerginlikleri manşetleri süsledi.
Siyasetin Gölgesinde Kalan İrfan Sofrası
Etkinliklere damga vuran olaylardan biri, DEM Partili Tülay Hatimoğulları’nın sanatçı Sebahat Akkiraz sahneye çıktığı anda protesto amacıyla yerini terk ettiği iddiaları oldu. Akkiraz’ın bu duruma karşı sarf ettiği "Benim deyişlerim herkese nasip olmaz" cümlesi ise günlerdir kamuoyunu meşgul eden; bazı yazar ve sanatçıların da katıldığı tartışmaların fitilini ateşledi. Hemen akabinde Hacı Bektaş Veli’nin unvanının "Hace" mi yoksa "Hacı" mı olduğu üzerine koparılan gürültü, dergâhın manevi iklimine sığdırılamayacak türdendi.
Alevi-Bektaşi geleneğinde yüzyıllardır dilden dile yayılan "72 millete bir nazarla bakmak" düsturu ortadayken, Hacıbektaş’ın bir siyasi arena veya hesaplaşma merkezine dönüştürülmesi, Alevi-Bektaşi toplumunun vicdanında derin bir yadsınmaya, derin bir hüzne sebep oldu.
Güvercin Donunda Gelen Bir Eren
Oysa XIII. yüzyılda Moğol baskılarının, siyasi çözülmelerin ve karanlık günlerin en yoğun yaşandığı dönemde Anadolu’ya bir güvercin donunda geldiğine inanılan Hacı Bektaş Veli, bu toprakların ruhunu onaran en büyük mimardı. Horasan’ın Nişabur şehrinde dünyaya gelen, İbrahim Sani ile HatemHatun’un evladı olan Hünkâr; ilk eğitimini Horasan’da, tasavvuf terbiyesini ise Ahmet Yesevi geleneğinin önemli halkası Lokman Perende’den almıştı.
Bugünkü adıyla Sulucakarahöyük’e (Hacıbektaş) yerleşerek kurduğu dergâh, kısa sürede Anadolu’nun en büyük irfan merkezlerinden biri haline gelmişti. Farklı din, dil ve etnik kökene sahip insanları birlik, kardeşlik ve hoşgörü paydasında buluşturan Hacı Bektaş Veli; insan sevgisini, ahlakı, adaleti ve gönül eğitimini merkeze aldı.
"İlimden Gidilmeyen Yolun Sonu Karanlıktır"
Bıraktığı miras yalnızca bir inanç zümresinin değil; tüm Türk tasavvuf kültürünün, Ahilik geleneğinin ve Anadolu Aleviliğinin temel taşını oluşturur.
"Eline, diline, beline sahip ol" ilkesiyle bireyin en saf ahlaki sorumluluğunu hatırlattı.
"İlimden gidilmeyen yolun sonu karanlıktır" sözüyle bilgiye ve eğitime verdiği hayati değeri gözler önüne serdi.
Onun insan tasavvurunda insan, yaratılmışların en şereflisidir ve bu şerefi taçlandıran tek unsur güzel ahlaktır. UNESCO’nun da 2021 yılını Hacı Bektaş Veli Anma ve Kutlama Yılı ilan etmesi, bu evrensel düşüncenin sınırları aştığının en somut kanıtıydı.
Şimdi Hünkâr’ın Huzurunda Düşünme Vakti
Bugün ölümünün 755. yılında binlerce bendesi yine aynı toprakta, Hacıbektaş’ta buluşuyor. Sevginin, eşitliğin ve insan merkezli barışın timsali, Horasan Erenlerinin piri Hacı Bektaş Veli’nin huzurunda; küçük siyasi hesapların bu kutsal ocağa gölge düşürmesi en çok Hünkâr’ın ruhunu incitir.
Unutulmamalıdır ki Hacıbektaş; kavgaların ve ayrışmaların değil, kalplerin birleştiği, özün sözün bir olduğu bir irfan kapısıdır. O kapıdan içeri giren herkes, önce kendi nefsini terbiye etmek ve o ulu nefesi sessizce dinlemekle mükelleftir.